تو باز طوفانی ام کردی... امان ازدست دل آرامت عشقم

مرهمی بر خستگی هایم گلم ای "سر"وابستگی هایم ،گلم از وفای تو بگیرم معرفت محرم دل بستگی هایم گلم

نه آسمان نه زمین نه دوست نه آشنا هیچکس و هیچ چیز وسعت دوست داشتنم را نمی داند جز خـــــــــــــــدا خوشبختیمان را از خـــــــــدا می خواهم عـــــشقم

تموم آسمونها را زمینش می کنیم باهم خلیج فارس و با شورت ،شیرینش میکنیم با هم نهال عشق میکاریم،گل امّید می روییم امیر و با تلاش و صبر،نگینش میکنیم با هم

فاصله ای نیست تا عرش تو یک نفس اخلاص عطر تو را به مشامم می رساند نفسم

تو شعر خدا هستی،یک شعر پر آوازه می خونمت هر لحظه،بی حد و بی اندازه در معنی ابیاتت ،جاری شده یکرنگی حفظ تو درون دل،جون رو میکنه تازه

خوشبختی ات را میسپارم دست خالق پروردگار حی و حاذق در سلایق کافیست یک دم در حضورش پاک باشی تا بر دلت عالم شود محتاج ولایق

هر روز درد می کشم ولی تو هر روز دعا میکنی فراموشت کنم... فراموش کردنت هم هنر می خواهد که من ندارم

قلمی نیست کشد قامت رعنای تو را نکند تار گناهی،دل بینای تــــــــــــو را یـــــار پروانه شوم در شــرر چشمانت تا کمی درک کنم وسعتمعنای تــــــو را

من عاشق گیرایی احساس الهه قانع به صبوریه دل یاس الهه می خواهم از اینجا بپرم قصد طوافش با جان و دلم ،منتظر پاس الهه